W dniu 1 października 1989 roku, obecnie ksiądz arcybiskup senior Władysław Ziółek, erygowała parafię pw. Trójcy Przenajświętszej wydzialając jej teren z parafii pw. św. Mksymiliana Marii Kolbego i św. Anny. Proboszczem nowo powstałej wspólnoty parafialnej został ks. Ryszard Olejnik. Jednym z pierwszych działań podjętych przez księdza proboszcza i parafian, był zakup ziemi pod przyszły Kościół i budowa tymczasowej kaplicy, wokół której skupiła się działalność duszpastersko – katechetyczna.

W dniu 5 wrzesnia 1993 roku ksiądz arcybiskup Władysław Ziółek, uroczyście poświęcił i wmurował akt erekcyjny wraz z listą ofiarodawców pod budowę domu duszpasterskiego. Wielką manifestacją wiary, było nawiedzenie młodej parafii przez Matkę Bożą Częstochowską w jej mozaikowym watykańskim obrazie (12 listopada 1995 r.). Bez wątpienia to wydarzenie przyczyniło się do wzrostu pobożności Maryjnej oraz uczestnictwa wiernych w nabożeństwach, szczególnie w codziennej Mszy św. 2 czerwca 1996 roku, Arcybiskup Łódzki dokonał poświęcenia wybudowanego budynku duszpasterskiego i udzielił błogosławieństwa na czas rozpoczynającej się budowy Świątyni, którą w stanie surowym poświęcono 27 września 2003 roku. Od tego dnia już w nowym Kościele celebrowano codzienne Msze św. oraz inne nabożeństwa, rozpoczęto również dalszy etap prac, który polegał na upiększeniu wnętsza świątyni.

Kościół Trójcy Przenajświętszej wzniesiony został we wschodniej części parku Podolskiego, usytuowanego w dolinie płynącej zamkniętymi kanałami rzeki Dąbrówka. Park stanowi pas zieleni oddzielającej od południa osiedle Dąbrowę (dzielnica Górna) od osiedla Zarzew na północy (dzielnica Widzew). Alejki parku wysadzone są szpalerami klonów, kasztanowców, lip. Z krzewów dominują tu irgi, róże, pięciorniki i forsycje. Obrzeża parku obsadzono topolami, które upodobała sobie jemioła. Historycznie teren ten leżał na pograniczu dominium chojeńskiego i łódzkich dóbr biskupstwa włocławskiego. Od zachodu granica parku przebiega wzdłuż al. Rydza-Śmigłego, a od południa ulicą Zbaraską. Kościół, do którego dojazd jest od ulicy gen. S. Grota Roweckiego wzniesiony został z czerwonej cegły z wieżą dzwonniczą przy głównym wejściu. Architekrami trzynaowej świątyni są Marek Grymin i Mirosław Rybak. W przestronnym jasnym wnętrzu, usytuowanych zostało sześć niewielkich kapliczek, które podobnie jak prezbiterium zakończone zostały apsydami. W apsydzie zamykającej prezbiterium, znajduje się malowidło przedstawiające Trójcę Świętą autorstwa artysty Zbigniewa Pułko. Ducha Świętego w postaci gołębicy, Boga Ojca i umierającego na krzyżu Syna Bożego. W centralnym miejscu ściany ołtarzowej znajduje się tabernakulum wykonane z ze stali nierdzewnej i ozdobione elementami ze srebra i szlachetnych kamieni. Na ścianach bocznych Świątyni umieszczono stacje Drogi Krzyżowej autorstaw Zbigniewa Pułko. W ostatnim czasie wykonano również podbitkę sufitową, trzy żyrandole oraz wyłożono marmurem posadzkę Kościoła.