III Zakon św. Franciszka powstał w 1221 r. w chwili zatwierdzenia Reguły Memoriale Propositi, jako zaakceptowanej przez Kościół formy życia grup pokutników franciszkańskich (Braci i Sióstr od Pokuty). Przyjmuje się, że pierwszymi franciszkanami świeckimi (tercjarzami) byli bł. Luchezjusz z Pogibonsi i jego małżonka Buonadonna. Z biegiem czasu niektóre wspólnoty (kongregacje) Franciszkańskiego Zakonu Świeckich (III Zakonu św. Franciszka) podjęły życie wspólnotowe, we wspólnotach męskich lub żeńskich, składając śluby zakonne. W ten sposób powstawały zgromadzenia zakonne oparte o Regułę III Zakonu św. Franciszka. Odnowioną Regułę Franciszkańskiego III Zakonu Regularnego zatwierdził Ojciec Święty Jan Paweł II w dniu 8 grudnia 1982 roku. Niektóre zgromadzenia zakonne nie wywodziły się ze wspólnot FZŚ, lecz od początku powstały w oparciu o regułę III Zakonu św. Franciszka. Część męskich zgromadzeń zakonnych połączyło się tworząc nowy zakon – III Zakon Regularny (TOR). Przy parfii Trójcy Przenajświętszej do wspólnoty trzeciego zakonu przynależy … osób, które regularnie spotykają się na modlitwie.